| QUOTE (ferz2 @ 01.06.2007 - время: 13:13) |
| "Роднае карэньне" |
Дакладна, давай сваё пытанне
пад народны, пад горды наш сьцяг!
Воля Краю нам зоркаю сьвеціць,
яго шчасьце -- у нашых руках!
Мы за волю крывіцкіх прастораў,
мы за спадчыну нашых дзядоў
аддамо, каб насыціўся вораг,
жыццё наша і нашую кроў.
Подсказка: написано в 1941 году. Кто поэт?
| QUOTE (ferz2 @ 29.05.2007 - время: 23:22) |
| Прошу прощения если не в тему. Не мог бы кто-нибудь выложить полный текст "Пагони" Максима Багдановича. |
ПАГОНЯ
Толькі ў сэрцы трывожным пачую
За Краіну радзімую жах,
Ўспомню Вострую Браму святую
І ваякаў на грозных канях.
Ў белай пене праносяцца коні,
Рвуцца, мкнуцца і цяжка хрыпяць:
Старадаўняй Літоўскай Пагоні
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць.
У бязмерную даль вы ляціце,
А за вамі, прад вамі - гады.
Вы за кім у пагоню спяшыце?
Дзе шляхі вашы йдуць і куды?
Мо яны, Беларусь, панясліся
За Тваімі дзяцьмі уздагон,
Што забылі Цябе, адракліся,
Прадалі і аддалі ў палон?
Бійце ў сэрцы іх, - бійце мячамі,
Не давайце чужынцамі быць!
Хай пачуюць, як сэрца начамі
Аб радзімай старонцы баліць...
Маці родная, Маці-Краіна,
Не усцішыцца гэтакі боль!..
Ты прабач, Ты прымі свайго сына,
За Цябе яму ўмерці дазволь.
Ўсё лятуць і лятуць тыя коні,
Срэбнай збруяй далёка грымяць...
Старадаўняй Літоўскай Пагоні
Не разбіць, не спыніць, не стрымаць.
"Максiм Багдановiч, 1913
Воть, пользуйся, пока я добрый.
"На каменьчык сядзе ў збожжы,
Не схіснецца і маўчыць,
Ловіць сэрцам спеў прыгожы,
Як жытцо загаманіць,
Як зазвоняць, заіграюць
Мушкі, конікі, жучкі.."
назавiце аутара i твор
| QUOTE (Tekken @ 03.06.2007 - время: 00:09) |
| Твор пра хлопчыка, якi быу не такi як усе "На каменьчык сядзе ў збожжы, Не схіснецца і маўчыць, Ловіць сэрцам спеў прыгожы, Як жытцо загаманіць, Як зазвоняць, заіграюць Мушкі, конікі, жучкі.." назавiце аутара i твор |
Я.Колас "Сымон-музыка"
А вот товарищ Agosten, когда итоги будете подводить?
| QUOTE |
| А вот товарищ Agosten, когда итоги будете подводить? |
Давай промежуточные. Хоть глянем кто участвует.
А вообще мне нравится. Даж не как конкурс а как игра получается какая то.
Так как людей в принципе немного. Наградим только первое место, остальные получат поощрительные призы. После подведения итогов скажу какие.
Serge_t. - 5
Camalleri - 1
Tekken - 7
ferz2 - 1
Yellowrose - 6
Italinka - 3
Калі ўсё ж нейкія пытанні будуць - выказвайце прэтэнзіі, буду разглядаць.
| QUOTE (ferz2 @ 06.06.2007 - время: 01:51) |
| И чего? на этом все кончилось? |
Нет, не закончилось.
Просто Yellowrose пока не имеет возможности задать вопрос.
Вопрос будет задан организатором конкурса.
(Если сегодня не будет, значит завтра я задам вопрос).
Так что конкурс-игра продолжается.
На гасцінцах бярозы
Зусім пачарнелі ад ветру.
Дзіч і глуш безнадзейная,
Бураломныя хвояў кражы,
На лясным раздарожжы
Капліца праткнулася ў нетрах,
І хрыстос сем стагоддзяў
Вісіць на пахілым крыжы.
Праз акенца сляпое
Шэры дожджык глядзіцца у хату,
У якой дагарае,
Бы ў небе асеннім зара,
Непатрэбная старасць
Адстаўнога паўстанца-салдата,
Невядомага генія,
Беларускага песняра.
Дагарае жыццё.
Хто на ўлонне старому прытуліцца?
Ні дзяцей, ні нашчадкаў,
Даўно праляцела вясна,
Прагрымела паўстаннем,
Прайшла праз зялёную вуліцу,
Згасла ў цяжкай салдатчыне...
Мусіць у рабстве сканаць.
Мог бы славай грымець
Сярод годных паэтаў Еўропы, -
Гвалтам спуталі ногі,
Трымалі ўвесь час за руку.
Што пакіне ён?
Вершык у памяці хлопаў,
Кандэлябру ў касцёле
Ды кроў на гарачым пяску.
А ў краіне так цяжка
(Асіны ад ганьбы палаюць),
І над ёй фанабэрыцца
П'яны, разбэшчаны гун.
Як пры князю Ўсяславе -
Дзень вялікі, а луста малая.
Як пры князю Ягайле -
На кожную спіну бізун.
Абжыраюць удоў,
П'юць з гарэлкай сірочыя слёзы,
Тлустым задам расселіся
На паднявольнай зямлі,
На шлагбаумы мёртвыя
Пассякалі жывыя бярозы
На шпіцрутэны гнуткія
Запаветныя вербы звялі.
Беларусь мая, сонца,
Дарагая і родная маці!
На якіх раздарожжах
Згубіла ты шчасце сваё?
Ці удасца хоць дзецям
Шчаслівага дня дачакаці
Пасля мужнасці гэткай,
Пасля столькіх крывавых баёў?
Цень паўстання народнага,
Дзень светлай волі Крашына!
Я таксама пакутваў
За гэту зямную юдоль...
О, чаму ты, кажан,
Не крануў мяне ў годы дзяцінства,
Каб не вырасла сэрца,
Каб вочы не бачылі боль?
Мы чакалі свабоды,
І касілі нас кулямі роты,
Ў ланцугі нас кавалі,
Каб пад палкай нам быў карачун.
Узялі мае вершы,
Ўзялі маіх дзетак гаротных.
Вершы, бедныя вершы
Пад чырванню сургучу!
Край сагнуўся ў спіне,
Край баіцца размовы пра волю,
Край згубіў сваю мову
І матчынай песні напеў...
Нельга верыць у бога,
Калі ён такое дазволіў.
Цяжка верыць у люд свой,
Калі ён такое сцярпеў.
І няўжо не ўваскрэсне
Забытая родная мова
Не на тое, каб енчыць,
А каб крыкнуць да ўсіх на зямлі:
"Ўстаньце, хлопы, да зброі!
Ліце кроў для вялікай любові,
Каб на гэтай крыві
Небывалыя кветкі ўзраслі!"
Не учуем адказу,
Усё больш нахіляюцца хаты,
Ўсе маўчаць ад пялёнак:
Мужыкі, дзецюкі і дзяды...
Пройдзе некалькі месяцаў -
Прах самотны старога салдата
Хапатліва знясуць
На глухія, старыя клады.
О, як хочацца волі!
Жаданая воля, ты чуеш?
Асвяці мне усмешкай
Апошнія дні у жыцці.
Ты маўчыш?
Ты не чуеш?
Можа, ў дзень, калі ты запануеш,
Верас будзе стагоддзі
З разбітага сэрца расці.
Беларусь,
прачынайся!
Я цябе абуджаю!
Ты павінна прачнуцца,
Не праспі сваё шчасце ўначы,
Я гукаю цябе,
Дарагая, святая!
Адкажы ж, мая родная,
Не маўчы!..
Паміраю і веру:
Калісьці над светлымі водамі,
Над свабоднай зямлёю
І над Белаю Руссю маёй
Шчасце сонцам заззяе,
І слова нашчадка свабоднага
Мае раны загоіць
Гаючай жывою вадой.
Присоединённый файл
__________1.jpg
Зноў задаю пытанне. Вельмі простае. Вельмі.
Хіба на вечар той можна забыцца?
... Сонца за борам жар-птушкай садзіцца,
Штосьці спявае пяшчотнае бор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
Лёгкі крокі на вузкай сцяжынцы,
Дзеўчына ў белай іскрыстай хусцінцы,
Быццам абсыпана промнямі зор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
Выйсці б насустрач, стаць і прызнацца,
Вось яно - блізкае, яснае шчасце,
Клікнуць хацелася - голас замёр.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
Год адзінаццаць, а можа дванаццаць
Сэрца баліць, што не здолеў спаткацца.
Сэрца нязменна хвалюе дакор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
Час той схаваўся за дальняй гарою.
Здасца хвілінай - яна прада мною...
Выйду. Гукаю. Маўклівы прастор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...
Назву і аўтара верша, калі ласка.
Карлос Шерман, переводчик на беларускую мову, кроме всего перевел на белорусский "Сто лет одиночества".
Алесь Рязанов:
СПОРЫШ
Словно дерево, у которого один корень,
но два ствола, я — спорыш.
Тот свет и этот соединяются во мне,
находят воплощение во мне жизнь и смерть.
Изо дня в день, из года в год,
из века в век собираю тайные силы,
чтобы опровергнуть существование и когда-нибудь превозмочь эту двойственность и стать наконец самим собой.
На вопросы «почему» и «зачем», с которыми обращаюсь к небу,
возвращается мой отголосок — эхо и, долго бродя в расщепленном пространстве, глохнет.
Я знаю: так, как есть, не должно быть.
Но так е с т ь.
Это сообщение отредактировал ferz2 - 16-06-2007 - 01:23
| QUOTE (Lenus' @ 15.06.2007 - время: 18:42) |
| "Пахне чабор" Пятрусь Броўка |
Ваша чарга задаваць пытанне. Але раю перад гэтым прагледзець тэму, каб пытанне не паўтаралася.
Гэты твор - успаміны народнага пісьменніка Беларусі. У ім ен распавядае пра амаль 70 гадоў свайго жыцця, выказвае думкі адносна будучага развіцця краіны.
Назву і аўтара гэтай кнігі ўспамінаў, калі ласка.
| QUOTE (Italinka @ 19.06.2007 - время: 19:40) |
| "Доўгая дарога дадому" Васіль Быкаў |
Правільна. Задавайце сваё пытанне :)
Маці яго памерла пры родах. Хлопчык сам быў надта непрыгожы, яго ніхто асабліва не любіў, і ён адказваў тым жа. Сяброў у яго не было, ды і адкуль ім узяццца пры такім характары? А ен узяў ды і знайшоў сабе сябра. Ды якога: жорава, якога ён адабраў у пастушкоў. І жыў той жораў у іх хаце, пакуль хлопчык не памер.
Назавіце аўтара і назву твора.
З.Ы. Дадаткова паведамляю, што Алаіза Пашкевіч вядома таксама як Цётка.
Ды пацярпелі ад гэтага дзеці з абодвух бакоў, не дазволілі ім бацькі пасля спрэчкі ажаніцца.
Назавіце аўтара і назву твора.
Tekken, пытанне за табой.
Пытанне за табой.
Твор? Аутар?
| QUOTE (Lenus' @ 27.06.2007 - время: 23:36) |
| Ф. Багушэвіч “Кепска будзе”. |
Дакладны адказ. Задавайце свае пытанне.